سینا دیلی از مالزی مینویسد

من هیچ وقت در زندگی ام دفتر خاطره نداشته و نخواهم داشت اما مادرم از زمانی که یادم میاید داخل یک تقویم جیبی در حد یک خط و یا دو خط وقایع روز رو مینوشت  . گاهی اوقات لازم داشتیم بدونیم فلان سال و در فلان روز چه میکردیم و این میشد که به تقویم جیبی های مادرم رجوع میکردیم . اگر اشتباه نکنم داخل یک جعبه حدود بیست تا از این تقویم ها وجود دارد و این یعنی بیست سال خاطره کوتاه که با خواندنش چیزهایی به ذهن برمیگردد که بسیار دوستاشنتی است .

چند روز پیش در یکی از وبسایتهای اعزام دانشجو یک مطلب خیلی قدیمی از خودم خواندم درباره زمانی که در ملاکا زندگی میکردم . اولش اصلا یادم نمیامد که آن مطلب را من نوشتم اما وقتی در همین سینا دیلی خودمان جستجو کردم دیدم که بله کار کار خودم است … و آن شد که آن شب مطالب چهار سال قبلم را شروع به خواندن کردم … مطالبی که خواندش باعث این میشد که خاطرات زیبا و در عین حال دردناک زندگی در ملاکا در جلوی چشمم ظاهر و حسش در تمام وجودم به وجود آید .

یادی از خاطرات چند سال قبل :

هم خونه ایی روانی

دانشگاه مولتی مدیا مالزی بخش ملاکا

پشت پرده ایگلد یا طلای الکترونیکی

…دارم دیوارهای اتاقم و گاز میزنم

—

مطلب بعدی من راجع روغن کریل ( Krill oil ) خواهد بود . روغنی اعجاب انگیز از اعماق آبهای سرد اقیانوس ها . روغنی که شاید زندگی شما را تغییر دهد .