سینا دیلی از مالزی مینویسد

دارم دیوارهای اتاقم و گاز ، گاز میزنم ، ساتور بزنی خونم در نمیاد ، به زمین و زمان بد و بیراه میگم

تو عمرم اندازه امروز سوسک نشده بودم. بعد ۷ ماه من تنبل تن پرور پاشدم صبح کله سحر رفتم که گواهینامه ایرانم و تبدیل کنم به مالزیایی

کاری ندارم که اول رفتم عکس بگیرم بارون اومد خیس آب شدم و مردک عکاس هم همه هنرش و بخرج داد و یک عکسی انداخت که فقط بدرد موزه لوور میخوره ،اما من با امید و آرزو گواهینامه دار شدن به جلو رفتم

به هر صورتی که بود به صورت سینه خیز و پا مرغی خود م و به بد بختی هر چی تمام، رسوندم مرکز راهنمایی رانندگی ملاکا ، دیگه با خوشحالی رفتم و مدارکم و گذاشتم رو میز طرف ، ،آقا پلیسه نشست و دونه دونه مدارک من و نگاه کرد و تایید کرد گفت بشین صدات میزنم

هنوز یک دقیقه نگذشته بود که صدا م کرد و گفت باید اصل گواهینامه اورجینالت هم باشه ( حالا گواهینامه منم تو ایران هفت تا سوراخ قایم کردم خودمم یادم نیست کجاست) خلاصه گفتم : ندارم

گفت نمیشه و باید حتما گواهینامه اورجینالت هم باشه، … دیدم چاره نیست ، شروع کردم صدای بچه گربه در آوردن و جون بچه ات من دانشجو بد بختم فقیرم گیر نده

بعد ۵ دقیقه ضجه موره گفت: در اختیار من نیست باید ریس من تایید کنه و اومد من و برد پیش ریسش

وارد یک اتاق شدیم که هیچ پنجره ایی نداشت ، ریسش اومد و یک نگاه به من انداخت و

گفت: مالایی بلدیحرف بزنی ؟

با خودم گفتم: خر بیار باقالی با چقندر بار بزن اونم ۱۰ تن ،جواب دادم : نه به جون بابام ، من فارسی رو هم غلط غلوط حرف میزنم

ادامه دارد در پست بعدی